قسمت چهارم

این بخش به تجزیه‌وتحلیل دقیق علل افت قند خون، با تمرکز بر افتراق میان انسولینوم، مصرف انسولین خارجی، مصرف داروهای خوراکی محرک ترشح انسولین، و تومورهای غیر بتا سل می‌پردازد. نقش فاکتور IGF-2، بیماری‌های قلبی و سپسیس در بروز هیپوگلایسمی، و پروتکل درمان فوری با قند خوراکی، دکستروز و گلوکاگون به صورت بالینی شرح داده می‌شود. همچنین معیارهای آزمایشگاهی و اعداد کلیدی برای تشخیص انسولینوم و سایر علل هیپوگلایسمی مرور می‌گردد.

موضوعاتی که در این ویدیو به آن‌ها پرداخته می‌شود:

• نقش اختلال جریان خون کلیوی در بیماران قلبی و تاثیر آن بر دفع انسولین
• هیپوگلایسمی ناشی از سپسیس و مکانیسم باکتری‌ها در مصرف قند خون
• اثرات سایتوکاین‌ها بر گلوکونئوژنز و گلیکوژنولیز
• بروز بیشتر هیپوگلایسمی ناشتا در خانم‌ها طی روزه‌داری طولانی
• ارتباط نارسایی آدرنال، هیپوفیز، کمبود هورمون رشد و کورتیزول با افت قند
• جدول افتراق:
  • تومورهای بتا سل: انسولین >۳، C-peptide >۰.۶، پروانسولین >۵ (همه بالا)
  • انسولین خارجی: انسولین بالا، C-peptide و پروانسولین پایین
  • داروهای خوراکی (سولفونیل‌اوره‌ها): انسولین بالا، C-peptide نرمال یا بالا، پروانسولین نرمال یا بالا
  • تومورهای غیر بتا سل: IGF-2 بالا، سایر شاخص‌ها پایین
• مراحل درمان فوری هیپوگلایسمی: قند خوراکی، دکستروز ۵۰٪ وریدی، تزریق زیرجلدی گلوکاگون
• محدودیت استفاده از گلوکاگون در بیماران سیروز یا دیابت نوع ۲

این ویدیو مناسب چه کسانی است؟

پزشکان، دستیاران داخلی، دانشجویان پزشکی و متخصصان غدد که نیازمند تسلط بر تشخیص افتراقی هیپوگلایسمی و برخورد فوری با بیماران هستند. همچنین برای کادر درمان اورژانس و بخش‌های مراقبت ویژه که با بیماران در شرایط بحرانی روبه‌رو می‌شوند بسیار کاربردی است.

چرا برای آزمون رزیدنتی مهم است؟

جدول افتراقی علل هیپوگلایسمی و معیارهای عددی انسولین، C-peptide و پروانسولین از مباحث پرکاربرد در سوالات کیس‌محور آزمون رزیدنتی هستند. آشنایی دقیق با این الگوها و روش درمان فوری، شانس پاسخ صحیح به سوالات اورژانسی و بالینی را افزایش می‌دهد و به تسلط بر مباحث اندوکرینولوژی کمک می‌کند.